Kaldırımlar - Funda Arar - Şarkı sözü ve sözleri

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum
Yolumun karanlığa karışan noktasında
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık
Evlerin bacasini kolluyor yildirimlar
Bu gece yarisinda iki kisi uyanik
Biri benim, biri de uzayan kaldirimlar

Icimde damla damla bir korku birikiyor
Saniyorum her sokak basini kesmis devler
Simsiyah camlarini uzerime dikiyor
Gozleri cikarilmis bir ama gibi evler

Kaldirimlar, istirap cekenlerin annesi
Kaldirimlar, icimde yasamis bir insandir
Kaldirimlar, duyulur ses kesilince sesi
Kaldirimlar, icimde uzayan bir lisandir

Bana dusmez can vermek yumusak bir kucakta
Ben bu kaldirimlarin emzirdigi cocugum
Aman sabah olmasin bu karanlik sokakta
Bu karanlik sokakta bitmesin yolculugum
Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin

Iki yanimdan aksin bir sel gibi fenerler
Tak, tak, ayak sesimi ac kopekler isitsin
Yolumda bir tak olsun zulmetten tas kemerler

Ne isikta gezeyim, ne goze goruneyim
Gunduzler size kalsin, verin karanliklari
Islak bir yorgan gibi iyice buruneyim
Ortun, ustume ortun serin karanliklari


Söyleyen : Funda Arar - Bu şarkı sözü 239 kez okundu