Amirim - Mustafa Yıldızdoğan - Şarkı sözü ve sözleri

Ah anam ah
Yine sana yazıyorum, yine sana döküyorum içimi, senden 
başka kim anlar ki beni. Dün o fırtınalı gecede eve 
giderken, karanlık kuytu bir köşede, bir adam çıktı 
karşıma "Beyim, beyim" dedi elindeki yarım sigarayı 
göstererek ateş istedi. Tam sigarasını yakıyordum ki, 
parmağından yüzüğü görünce, o buz gibi elleri ta ciğerimi 
yaktı. Bu yüzük dedim, kafasını kaldırdı, yüzüme baktı 
dokunma dedi. Hey Allah'ım bu o Amirim. Sarıldım boynuna, 
tanıyamadı, hatırlayamadı beni. Yalvara yalvara zor razı 
ettim eve gitmeye. Soğuktu. Bir Allah'ın kulu yoktu 
ortalıkta, Bizden ve peşimden ayrılmayan siyah kediden 
başka. Eve varıncaya kadar o günleri anlattım. Beni nasıl 
çatışmadan kurtardığını, yüzüğü de o günün hatırası olarak 
parmağına taktığımı daha başka Aydınlı plakacı 09 Osman'ı, 
Trabzonlu Laz Dursun' u, Maraşlı Ede Ökkeş' i, Erzurumlu 
Yanık Ömer'i, ama nerede, beni dinlemiyordu bile hep bir 
şeyler mırıldanıyordu ağırdan ve sessiz. Gidenler 
gelmeyecek, gidenler gelmeyecek amirim başka dünyalardaydı. 
Eve vardık,
kediyi kucağına aldı, kediyi ısıtıyordu, halbuki kendi 
titriyordu.
Sobanın farkında bile değildi garibim. Beraber çektiğimiz 
fotağrafları, bana hediye ettiği cevşeni gösterdim oralı 
bile olmadı tedirgindi, bir şeyler arıyordu, cebinden eski 
bir kağıt parçası çıkardı, baktı, baktı kül tablasına 
bıraktı. Fark ettirmeden aldım bir telefon numarası 
yazılıydı aradım. Telefona çıkan karısıydı.
Amirimin yanımda olduğunu söyleyince kadın öyle bir çığlık 
attı ki, kalp atışını yüreğimde hissettim. Nasıl bu hale 
düştüğünü sorunca, kadın bir ah çekip anlatmaya başladı. 
Teskeresi 12 gün geçen fakat çatışmada olduğu için alayına 
dönmeyen evli, 27 günlük yeni bebeği olan, bir evin bir 
oğlu, Sivaslı Ali adında bir asker kucağında şehit olmuş o 
anda şuurunu kaybetmiş, velhasıl kafayı yemiş, vay be... 
Amirim ki -25 derecede Hakkari'nin dağlarında kara kışa ve 
haydutlara karşı meydan okurdu. Vatan dedi mi bir vatan 
daha çıkardı ağzından, zoru sevdirmişti, çileyi 
sevdirmişti. Ay yıldızlı bayrak için ölümü ölümü 
sevdirmişti Amirim. Lafın kısası güzel anam, bir sonra 
kadıncağız 2 çocuğunun da alıp geldiler. O karşılaşma anı 
var ya vicdansızı merhamete getirecek bir an, karısını ve 
çocukları  karşısında görünce, o umursamaz adam, doğruldu, 
kanatlanacak kuş gibi öyle bir atıldı ki çocuklarının 
üstüne, anlatamam. Ne kadar ısrar ettimse de kalmak 
istemediler,vedalaştık. Kapının önünde arkalarından 
bakakaldım. Kavuşmak ne güzel şey, ah bir de ben sana 
koşabilsem ey güzel anam. Amirim sanki bir şey unutmuş gibi 
birden geri döndü. Elini omzuma koydu, gözlerini gözlerime 
dikti, yutkundu yutkundu ve şu okkalı sözler döküldü 
dudaklarından : 
"Bir ağaçtan bir milyon kibrit çıkar, bir kibrit bir milyon 
ağacı yakar." 

SÖZ- MÜZİK : MUSTAFA YILDIZDOĞAN

Söyleyen : Mustafa Yıldızdoğan - Bu şarkı sözü 1036 kez okundu